NO DOUBT LYRICS for Don't Speak (onscreen text)

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Στοιχεία

Ήθελα να γίνω κύμα, μα δεν έφτασα ποτέ. Ούτε αγκάλιασα την άμμο, ούτε έπαιξα μαζί της. Μόνο ταξίδευα και έβλεπα και ένιωθα την χαρά των ανθρώπων από μακρυά. Ήθελα να γίνω αεράκι, μα δεν σε άγγιξα ποτέ. Ούτε σου μίλησα, ούτε σου χαμογέλασα. Μόνο σε έβλεπα και σε θαύμαζα και όλο γέμιζαν τα πνευμόνια μου οξυγόνο. Ήθελα να γίνω στεριά δική σου, μα ήμουν άγονη. Ούτε φύτεψα δέντρα, ούτε έφτιαξα κήπους. Μόνο έφτιαχνα ρυάκια για να παίζεις με το φως και παγίδες για να μείνεις για πάντα εδώ. Αλλά ήσουν πιο έξυπνος απ' ότι υπολόγιζα. Και πάντα ξέφευγες. Έφευγες. Και με πλήγωνες. Και προσπαθούσα. Μα σου είπα, δεν έφτανα. Και τότε ήταν που θέλησα να γίνω φωτιά και έγινα. Μα δεν σε ζέστανα. Σε έκαψα. Και μαζί με σένα έκαψα και τις στεριές,    έσβησα τους ανέμους,       στέρεψα τα κύματα. Και τώρα ξεκινά μια νέα εποχή. Με φωτιές. Δεν θα απολογηθώ. Παραμένω αγνή στην ψυχή και αυτό θα έπρεπε να το ξέρεις ήδη. Μα τι να το κάνεις όταν καταστρέφε...
Διαβάστε περισσότερα

insomnia

Εικόνα
Μου αρέσει να μένω ξύπνια το βράδυ υπάρχει μια περίεργη δύναμη σε αυτό να παρακολουθώ τα πάντα απλά να υπάρχουν, να στέκονται εκεί ήρεμα να βρίσκονται στην πιο ευάλωτη    και παράλληλα στην πιο ειλικρινή μορφή τους μου αρέσει αυτό. Αλλά κυρίως μου αρέσει το ότι κανείς δεν περιμένει τίποτα από μένα λατρεύω να υπάρχω σε έναν κόσμο    που δεν μπορεί να με κρίνει για αυτό που είμαι και, κάποιες φορές, αν προσπαθήσω αρκετά κάποιες φορές, αν οι σκέψεις μου ευθυγραμμιστούν με το τώρα, αν, αν οι κακόβουλες φωνές στο κεφάλι μου    αν απλά σκάσουν τότε μπορώ να σκεφτώ λίγο παραπάνω, να νιώσω λίγο παραπάνω, να είμαι λίγο παραπάνω  εγώ. Αυτές οι νύχτες είναι σπάνιες αλλά αξίζουν κάθε ώρα ύπνου που  στερώ από τον εαυτό μου καθώς προσπαθώ να με βρω ανάμεσα σε νυσταγμένα μάτια και μια ασταμάτητη καρδιά. - 29/07/2017, 05:00
Διαβάστε περισσότερα

Κανέλα

Είναι σαν να βρίσκομαι μπροστά από έναν καθρέπτη. Βλέπω εσένα, τον άλλο μου εαυτό. Ναι, εσένα, που σε ανακάλυψα πριν 8 χρόνια τυχαία, ή όχι τόσο τυχαία τελικά. Φοράς κάτι απλό, μαύρο, χωρίς πολλές λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να τραβήξουν τα βλέμματα πάνω σου. Μισείς την εμφάνισή σου, θα σκότωνες για να τα αλλάξεις όλα και να ζήσεις την ζωή κάποιας άλλης, πιο ''όμορφης'' από σένα, πιο θαρραλέας. Όλα αυτά τα χρόνια, σε βλέπω να μου χαμογελάς χαιρέκακα και να μου ρίχνεις το βλέμμα . Και παρ' όλα αυτά σε αγαπούσα και σε δεχόμουν με τα καλά και τα κακά σου. Σε φρόντιζα και δεν με ένοιαζε που ο καθρέπτης ήταν θαμπός. Μόνο που με θολό το παράθυρό μας, σε έβλεπα έτσι όπως ήθελα, ή έτσι όπως ήθελες εσύ να σε βλέπω. Μέχρι που έφυγες, δεν μπορώ να καταλάβω ακόμα τον λόγο που σταμάτησα να σε βλέπω. Ίσως ήταν μια παραίσθηση τελικά όλη η σχέση μας, ίσως να τα φαντάστηκα όλα. Βλέπεις, οι μόνες εξηγήσεις που μπορώ αν δώσω είναι παράλογες. Γιατί δεν είναι λογικό να με αφήσεις τ...
Διαβάστε περισσότερα